Op 1 juli 2010 werd in Lommel, België, een bijzondere Dwergschnauzer geboren: onze zwart-zilveren reu Jerommeke. Hij kwam voort uit de combinatie van Guusje van Baldersheim en Lars van de Brunnengärten, het allerlaatste nest van Lars voordat hij met pensioen ging als dekreu.
Jerommeke werd gefokt door Fien en Lou Klitsie van Kennel Baldersheim. Inmiddels zijn zij gestopt met het fokken van Schnauzers, maar met Jerommeke hebben zij een hond voortgebracht die voor altijd een speciale plaats in ons hart zal behouden.
Bij het uitkiezen van het nest gebeurde iets bijzonders. Fien en Lou, Piet en Tineke, Leonieke – de eigenaar van Lars – en wijzelf wezen allemaal onafhankelijk van elkaar dezelfde pup aan. Iedereen was het erover eens: dit zou een prachtige Schnauzer worden. En dat bleek waar.
Als pup behaalde Jerommeke meerdere keren de titel Best Puppy. Later verzamelde hij op shows diverse kwalificaties en punten. We reisden samen door heel Europa, van shows in Zweden tot aan de Wereldshow in Salzburg. Maar hoe mooi zijn resultaten ook waren, voor ons was hij boven alles een vriend voor het leven.
Ook voor Kuifje was Jerommeke een onmisbare kameraad. Sterker nog: toen wij een andere reu op het oog hadden, was het Jerommeke die uiteindelijk Kuifje uitkoos. Vanaf dat moment waren ze veertien jaar lang onafscheidelijk. Jerommeke was zijn rots in de branding.
Samen maakten we ontelbare wandelingen over de Oirschotse Heide, altijd los en vrij. We trokken door de Franse Vogezen, Zweden, Oostenrijk, Kroatië, Slovenië, de Ardennen, de Duitse Eifel en vooral het Zwarte Woud. Overal waar we kwamen, trokken onze twee prachtige Schnauzers de aandacht en maakten ze nieuwe vrienden.
Onze passie leidde zelfs tot een eigen logo: S.O.T. – Schnauzers On Tour. We lieten stickers maken, droegen jassen met het logo en maakten een speciale uitvoering voor de Wereldshow. Jerommeke en Kuifje waren overal herkenbare ambassadeurs van onze liefde voor het ras.
Zelfs op twaalfjarige leeftijd was Jerommeke nog zo mooi en vitaal dat we besloten zijn sperma te laten invriezen bij Cryolab in Eersel, zodat een stukje van hem voor de toekomst behouden zou blijven.
Na een heerlijke kerstperiode in het Zwarte Woud, vol sneeuwpret en wandelingen, begon hij in januari echter achteruit te gaan. Zijn achterhand werd zwakker en hij liep zichtbaar ongelukkig door het huis. Dierenarts Paul Ziekman stelde de diagnose: spondylose, een ongeneeslijke aandoening van de rug. Met pijnstilling en goede verzorging kreeg Jerommeke nog twee waardevolle jaren extra. Twee jaren die we achteraf als pure cadeautijd mogen beschouwen.
In zijn laatste levensjaar werd hij doof en kreeg hij staar. Kuifje nam toen vanzelfsprekend de rol van begeleider op zich. Hij hielp Jerommeke door zijn vertrouwde omgeving en werd als het ware zijn mantelzorger. Inmiddels is Kuifje zelf op leeftijd gekomen en wordt hij op zijn beurt geholpen door Daisy.
Na twee jaar geleefd te hebben in wat voelde als reservetijd, werd Jerommeke op 31 juli 2025 plotseling ernstig ziek. Drie weken eerder hadden we eigenlijk al gedacht afscheid te moeten nemen, maar hij herstelde wonderbaarlijk en gaf ons nog wat extra tijd. Op die laatste dag werd echter duidelijk dat het moment gekomen was.
We reden naar DCO, waar zijn vertrouwde dierenarts, dokter Ziekman, hem rustig en waardig heeft laten inslapen.
Jerommeke rust nu naast Beertje en Jackie.
Wij nemen afscheid van een uitzonderlijk mooie Dwergschnauzer, een trouwe reisgenoot, een kampioen, een vriend van Kuifje en bovenal een maatje voor het leven.
Dank je wel, Jerommeke, voor vijftien onvergetelijke jaren.